Inmiddels ben ik weer thuis in Nederland, vande warme droge Zuid-Afrikaanse winter rechtstreeks naar de koude natteNederlandse zomer… Home sweet home zullen we maar zeggen! (update: inmiddelsschijnt de zon weer!)

Aangezien ik de meeste trouwe lezers (kuch)wel gesproken heb op mijn “welkom thuis”-feestje zal ik dit keer geenellenlange verhaal gaan schrijven (al zal kort houden ook wel lastig worden).We zullen het houden op de hoogtepunten van de trip die ik met Loek gemaaktheb; gezien de geniaal mooie landschappen die we gezien hebben zouden de foto’seigenlijk wel voor zich moeten spreken.

Loek kwam woensdagavond aan in JohannesburgAirport, best raar om opeens je broertje (mét dreads!) binnen te zien wandelenna 5 maanden. De dag erna hebben we op ons gemak sightseeing in Pretoria gedaanen heb ik afscheid genomen van alle nog resterende exchange-studenten; toch welraar dat na zo’n intensief contact je sommige mensen nooit meer zult zien. ’sAvonds meteen het vliegtuig naar Kaapstad gepakt, om vanuit daar via deoostkust van Zuid-Afrika langzaam terug te reizen naar Pretoria. In Kaapstadwas het hoogtepunt toch wel Robben Eiland; hoewel redelijk toeristisch maaktede geschiedenis ervan veel indruk bij me, zeker omdat ik Mandela’s biografieheb gelezen. Interessant feitje: de rondleiding wordt gegeven door enkelevoormalig politiek gevangenen die in huisje op het eiland wonen, samen met…. 3oud-bewakers.

Na Kaapstad zijn we via Route62 naar BuffaloBay gereden, waar we 3 nachten in een soort van uberrelaxte surfershangouthebben overnacht. In de buurt nog een boottochtje, een bergpas gereden, deKnysna Lagoon bezocht, olifanten gevoerd en geaaid en genoten van de werkelijkschitterende zonsondergangen… Daarna zijn we doorgereden naar Port Elizabeth, waarwe even wat uitgerust hebben en het Addo Elephant Park hebben bezocht. Ditnationale park staat bekend om – je raadt het al – de grote hoeveelhedenolifanten. Best indrukwekkend wanneer je door een wildpark rijdt en opeens eenkudde olifanten voor – en achter – je auto hebt staan…

Het volgende hoofdstuk van onze reis was deWild Coast, het land van de Xhosa (één van de grootste stammen in Zuid-Afrika),vooral bekend om zijn verschrikkelijk mooie landschappen en adembenemendestukken strand. Allereerst naar Bulungula geweest, een volledig afgelegenbackpackers die alleen met een 4×4 te bereiken is. De backpackers is als hetware onderdeel van een Xhosa-dorpje en alle activiteiten worden door decommunity georganiseerd. Erg relaxed om eens even uit de Westerse wereld testappen, al was het wel erg ‘hippified’. Daarna ons reisplan wat aangepast ennaar Port St. Johns gegaan, een stukje tropisch regenwoud in Zuid-Afrika. Ergmooi gelegen, een berg met 360graden uitzicht met magnifieke mooiezonsondergang, beetje vergane glorie maar uitermate vriendelijk,kortom Port St. Johns is een echte aanrader. Daarin de buurt nog een waterval van 144m bekeken en een persoonlijke rondleidingin een schitterend gelegen Xhosa-dorp gekregen. Waar heb je die tv en internet ookeigenlijk voor nodig denk je dan geregeld…

Vervolgens naar de Drakensberg geweest, om viade Sani Pass Lesotho in te gaan met een 4×4. Schitterende uitzichten wederom,bevroren watervallen, ijzig koude wind en desolate landschappen. Boven op deberg (bijna 3000m) was het slechts 0 graden… Wel eeuwige sneeuw gezien, mijneerste sneeuw in anderhalf jaar! De dag erna nog een korte wandeling gemaakt(Loek heeft dus nog minder conditie dan ik :p) en doorgereden naar HluhluweNational Park, één van de grootste (en mooiste) wildparken van Zuid-Afrika.Daar onder andere nog Hyena’s (machtige beesten!), neushoorns, giraffes en veelte veel vogels gezien.

Na ons bezoek aan Hluhluwe reden we in denamiddag terug naar Pretoria, zodat we hopelijk niet te lang door het donkerhoefden te rijden. Het liep anders… In Zuid-Afrika lopen regelmatig dieren opof naast de B-wegen, maar op de N-wegen valt dat meestal wel mee. We reden dusop een N-weg met de zon in de ogen, toen ik links een kudde geiten naast de wegzag. Op het moment dat ik daarvoor vaart ging minderen rende er opeens eenzwarte geit van rechts zo’n beetje onze auto in. Aangezien wij op dat momentzo’n 110km/u reden en auto’s en geiten niet zo goed samen gaan resulteerde datin een flinke knal en het einde van mijn schadevrije periode als bezitter vaneen rijbewijs. Flink geschrokken zette ik de auto aan de kant, om erachter tekomen dat er een flink stuk bumper loshing en wat andere (kleine) schadeswaren. Nadat we de losse stukken eraf hadden getrokken zijn we doorgereden naarPretoria, alwaar we alles de dag erna afgehandeld hebben. De geit hebben weniet meer gezien, die is waarschijnlijk met 100km/u de berm in gelanceerd…

Hetwas toch wel raar om na 5,5 maanden Zuid-Afrika te verlaten, het is een schitterendetijd geweest en ik zal er nog vaak aan terugdenken. Maar toen ik hetwelkomstcomité op Schiphol zag was ik ook wel blij om mijn familie terug tezien. Vorige week vrijdag nog een ‘welkom thuis’-feestje gehad (zie foto’s),erg leuk om (de meeste van) mijn vrienden weer terug te zien! Het was een zeergezellige avond, dus bij deze iedereen die op het feestje was: bedankt voor degezelligheid!