Zuid-Afrika: Overzicht foto’s is a post from Mijn eigen stukje internet.

Aangezien ik de meeste trouwe lezers (kuch)wel gesproken heb op mijn “welkom thuis”-feestje zal ik dit keer geenellenlange verhaal gaan schrijven (al zal kort houden ook wel lastig worden).We zullen het houden op de hoogtepunten van de trip die ik met Loek gemaaktheb; gezien de geniaal mooie landschappen die we gezien hebben zouden de foto’seigenlijk wel voor zich moeten spreken.

Loek kwam woensdagavond aan in JohannesburgAirport, best raar om opeens je broertje (mét dreads!) binnen te zien wandelenna 5 maanden. De dag erna hebben we op ons gemak sightseeing in Pretoria gedaanen heb ik afscheid genomen van alle nog resterende exchange-studenten; toch welraar dat na zo’n intensief contact je sommige mensen nooit meer zult zien. ’sAvonds meteen het vliegtuig naar Kaapstad gepakt, om vanuit daar via deoostkust van Zuid-Afrika langzaam terug te reizen naar Pretoria. In Kaapstadwas het hoogtepunt toch wel Robben Eiland; hoewel redelijk toeristisch maaktede geschiedenis ervan veel indruk bij me, zeker omdat ik Mandela’s biografieheb gelezen. Interessant feitje: de rondleiding wordt gegeven door enkelevoormalig politiek gevangenen die in huisje op het eiland wonen, samen met…. 3oud-bewakers.

Na Kaapstad zijn we via Route62 naar BuffaloBay gereden, waar we 3 nachten in een soort van uberrelaxte surfershangouthebben overnacht. In de buurt nog een boottochtje, een bergpas gereden, deKnysna Lagoon bezocht, olifanten gevoerd en geaaid en genoten van de werkelijkschitterende zonsondergangen… Daarna zijn we doorgereden naar Port Elizabeth, waarwe even wat uitgerust hebben en het Addo Elephant Park hebben bezocht. Ditnationale park staat bekend om – je raadt het al – de grote hoeveelhedenolifanten. Best indrukwekkend wanneer je door een wildpark rijdt en opeens eenkudde olifanten voor – en achter – je auto hebt staan…

Het volgende hoofdstuk van onze reis was deWild Coast, het land van de Xhosa (één van de grootste stammen in Zuid-Afrika),vooral bekend om zijn verschrikkelijk mooie landschappen en adembenemendestukken strand. Allereerst naar Bulungula geweest, een volledig afgelegenbackpackers die alleen met een 4×4 te bereiken is. De backpackers is als hetware onderdeel van een Xhosa-dorpje en alle activiteiten worden door decommunity georganiseerd. Erg relaxed om eens even uit de Westerse wereld testappen, al was het wel erg ‘hippified’. Daarna ons reisplan wat aangepast ennaar Port St. Johns gegaan, een stukje tropisch regenwoud in Zuid-Afrika. Ergmooi gelegen, een berg met 360graden uitzicht met magnifieke mooiezonsondergang, beetje vergane glorie maar uitermate vriendelijk,kortom Port St. Johns is een echte aanrader. Daarin de buurt nog een waterval van 144m bekeken en een persoonlijke rondleidingin een schitterend gelegen Xhosa-dorp gekregen. Waar heb je die tv en internet ookeigenlijk voor nodig denk je dan geregeld…

Vervolgens naar de Drakensberg geweest, om viade Sani Pass Lesotho in te gaan met een 4×4. Schitterende uitzichten wederom,bevroren watervallen, ijzig koude wind en desolate landschappen. Boven op deberg (bijna 3000m) was het slechts 0 graden… Wel eeuwige sneeuw gezien, mijneerste sneeuw in anderhalf jaar! De dag erna nog een korte wandeling gemaakt(Loek heeft dus nog minder conditie dan ik :p) en doorgereden naar HluhluweNational Park, één van de grootste (en mooiste) wildparken van Zuid-Afrika.Daar onder andere nog Hyena’s (machtige beesten!), neushoorns, giraffes en veelte veel vogels gezien.

Na ons bezoek aan Hluhluwe reden we in denamiddag terug naar Pretoria, zodat we hopelijk niet te lang door het donkerhoefden te rijden. Het liep anders… In Zuid-Afrika lopen regelmatig dieren opof naast de B-wegen, maar op de N-wegen valt dat meestal wel mee. We reden dusop een N-weg met de zon in de ogen, toen ik links een kudde geiten naast de wegzag. Op het moment dat ik daarvoor vaart ging minderen rende er opeens eenzwarte geit van rechts zo’n beetje onze auto in. Aangezien wij op dat momentzo’n 110km/u reden en auto’s en geiten niet zo goed samen gaan resulteerde datin een flinke knal en het einde van mijn schadevrije periode als bezitter vaneen rijbewijs. Flink geschrokken zette ik de auto aan de kant, om erachter tekomen dat er een flink stuk bumper loshing en wat andere (kleine) schadeswaren. Nadat we de losse stukken eraf hadden getrokken zijn we doorgereden naarPretoria, alwaar we alles de dag erna afgehandeld hebben. De geit hebben weniet meer gezien, die is waarschijnlijk met 100km/u de berm in gelanceerd…

Hetwas toch wel raar om na 5,5 maanden Zuid-Afrika te verlaten, het is een schitterendetijd geweest en ik zal er nog vaak aan terugdenken. Maar toen ik hetwelkomstcomité op Schiphol zag was ik ook wel blij om mijn familie terug tezien. Vorige week vrijdag nog een ‘welkom thuis’-feestje gehad (zie foto’s),erg leuk om (de meeste van) mijn vrienden weer terug te zien! Het was een zeergezellige avond, dus bij deze iedereen die op het feestje was: bedankt voor degezelligheid!

Zuid-Afrika: Laatste trip met Loek en thuiskomst is a post from Mijn eigen stukje internet.

 
De afgelopen weken hebben eigenlijkvoornamelijk in het teken van de studie gestaan hier. Harm en ik hebbeninmiddels al onze tentamens achter de rug. Dat klinkt als veel werk; maaraangezien Harm 1 tentamen had en ik 2 viel dat wel mee. Aangezien echter 2opdrachtdeadlines hiermee samenvielen was het af en toe nog stevig doorpezen,maar op zich heb ik wel een goed gevoel over de meeste tentamens/opdrachten. Nuvóórdat Loek hier is nog één opdracht afmaken en dan is alles afgerond.

 
In de tussentijd hebben we hier natuurlijk noghet EK gevolgd, dat is hier in elk willekeurig café op Hatfield Square tevolgen. Het is hier blijkbaar zo populair dat rondreizende medestudenten ook inZambia, Mozambique (waar ze nog even hun auto wat ingekort hebben, zie foto’s)en Lesotho in staat waren het te volgen in de soms meest afgelegen plaatsen :pMet niet al te veel verwachtingen zijn we het eerste pouleduel gaan kijken, omanderhalf uur later het er eens lekker in te kunnen wrijven bij onzeItaliaans-Amerikaanse medestudente Clara… Na de wedstrijden tegen Frankrijk enRoemenië waren we dan ook al druk aan het bediscussiëren tegen wie we in dehalve finale en finale zouden spelen, waar we dat gingen kijken (Loek en ikkomen 5 minuten voor het begin van de halve finale op het vliegveld vanKaapstad aan) en hoe jammer het wel niet was dat wel alle Oranjegekte inNederland misten. Het liep toch ietsanders…

 
Verder is er hier niet al te veel gebeurt,zoals gezegd voornamelijk wat studeren, voetbal kijken en afscheid nemen vanalle studenten die al naar huis gingen of al een rondreis gingen maken. Welzijn we laatst nog naar een Griek restaurant geweest (zie foto’s), alwaar weeens heerlijk hebben genoten en afgegeven hebben op het algeheel gebrek aancultuur onder de Afrikaners (de blanken dus). Vol verwachting kwamen we aan bijhet Grieks restaurant, om vervolgens geen Griek te zien, slechts mondjesmaatGriekse gerechten op de menukaart te vinden en een voornamelijk ‘white trash’publiek aan te treffen. Linedancen, zatte mensen die overal rondkuierden, eenhalfblote danseres die danste op Turkse(!) muziek, noem het maar op… Het leukewas wel dat je aan het einde van het eten borden ‘op z’n Grieks’ kapot mochtgooien, iets waar wij naar hartelust aan meededen. Het hoogtepunt van de avondwas toch echter wel het ‘white trash’ Afrikaner stel naast ons dat ruzie kreeg,waarop de vrouw alles wat zich op de tafel bevond over haar man heengooide…Heerlijk!

 
Anyway, nu dus nog even 3 daagjes de laatstezaken afronden en dan op naar Kaapstad, Garden Route, Wild Coast, Drakensbergenen Hluhluwe… Ik heb er al vet zin!

Zuid-Afrika: Nog een paar daagjes Pretoria… is a post from Mijn eigen stukje internet.

 
De afgelopen week zijn dan ook de eerste 2internationale studenten terug naar huis gegaan; Dries (mijn Belgischehuisgenoot en één van mijn beste maatjes hier) en Christian (ookwel Frodogenaamd). De komende weken zullen dus steeds meer in het teken van afscheidstaan, aan de ene kant mooie gelegenheden om nog even bij te praten, aan deandere kant toch ook wel even slikken af en toe. Vorige week vrijdag zijn weals ‘afscheid’ van Dries met een paar man nog naar Times4jazz gegaan (ziefoto’s), een nogal kitscherige maar leuke eettent annex jazzclub. Pieter had denacht ervoor niet geslapen en overdag zo goed als niks gegeten, dus toenuitgerekend zijn voorgerecht op zich liet wachten hebben we er dat wel eveningewreven… Het juiste eten brengen en dat nog op tijd doen ook was sowiesoniet echt een kernkwaliteit, maar de gratis shotjes (en de vele niet-gratisshotjes die daarop volgden) deden het leed verzachten. Al met al een leukeavond, waarbij het uitvogelen of een bepaalde gast(e) nu man, vrouw of onzijdigwas voor genoeg gespreksstof zorgde – en onpasselijke momenten op het momentdat hij/zij/het ging dansen…

 
De rest van de afgelopen weken ben ikeigenlijk voornamelijk bezig geweest voor mijn studie. Harm en ik zijn onderandere een project bij een klein opstartend verpakkingsbedrijf aan het doen; wemoeten de supply chain in kaart brengen en kijken of er verbeteringen mogelijkzijn. Erg leuk om te doen, nadeel is wel dat het hier in Afrika vaak wat langerduurt voordat je een afspraak hebt gemaakt en de gewenste data doorkrijgt…Komende week is mijn laatste collegeweek alweer, waarna ik in de 2 weken ernanog een paar projectdeadlines heb en 2 tentamens. Dat wordt dus nog even 3weken blokken, al mag ik niet klagen, aangezien de studielast de afgelopenmaanden niet al te hoog lag – voorzichtig gezegd.

 
Overigens, voor diegenen die het niet wisten(en het interesseert :p): op 25 juni komt Loek, mijn broertje, aan inZuid-Afrika. Met hem zal ik de laatste 2,5 weken door Zuid-Afrika gaan trekken.We zullen waarschijnlijk de kust vanaf Kaapstad tot ruwweg Durban langsreizen,met af en toe wat tripjes het binnenland in. Voorwaar geen slechte zomervakantie…

Zuid-Afrika: Het einde begint langzaam te naderen… is a post from Mijn eigen stukje internet.

 
Uiteraard ben ik na mijn colleges meteen naarhun B&B geweest en hebben we heerlijk bijgekletst; het is toch wel erg fijnwat vertrouwde gezichten vanuit Nederland te zien. Die middag even doorHatfield gelopen en de campus geshowt, waarna we ’s avonds lekker een fles wijnhebben opengetrokken en naar de Indiër zijn geweest. Op zaterdag hebben wePretoria en omgeving verkend; Fort Klapperkop, Voortrekker Monument, FreedomPark en het Kerkplein. Doordat we zoveel hadden gedaan en het warm was ’savonds op tijd naar bed gegaan, zodat we de dag erna op tijd konden vertrekkennaar Hazyview, dat ligt in het Drakensberg Escarpment, tussen Blyde RiverCanyon en Kruger National Park. Uiteraard duurde het de dag erna even voordatik de huurauto kreeg (maar niet zolang als destijds mijn trip naarMozambique…), maar rond 10u waren we dan eindelijk op weg. De weg er naartoewas al erg moe, en mam was dan ook druk bezig alle landstreken waar we doorheenreden te vergelijken met landen waar ze eerder is geweest; en dat zijn er eenheleboel… :p

 
Enfin, in de namiddag kwamen we pas aan inHazyview en omdat onze accommodatie nu niet echt goed te vinden was (dik eenuur gezocht) hebben we die namiddag verder niet veel gedaan en lekker genotenvan de omgeving en de rust. De ochtend erna zijn we al vroeg naar Kruger gegaanmet een open jeep; om 5 uur opgestaan en om half 6 werden we opgepikt doorranger Johan (dacht althans dat ie zo heette). Bernard, de eigenaar van hetguesthouse en oud-ranger, had hem voor ons geregeld, en het bleek dat we dejeep voor ons alleen hadden, dat was wel erg relaxed. Rond kwart over 6 redenwe dus Kruger binnen, en na een kwartiertje zagen we onze eerste wilde dieren:leeuwen!!! Da’s dus het voordeel van met een ranger meegaan, man wat zijn datindrukwekkende dieren. Het begin was dus goed, en ook de rest van de ochtendstelde bepaald niet teleur. Het is echt een heel aparte ervaring om zo vroegdoor zo’n park te zien en her en der ongemoedereerd wilde dieren te zien lopen.We hebben die ochtend uiteindelijk nog meer dan 10 diersoorten gezien,waaronder ook olifanten, neushoorns, nijlpaarden, een buffel en véééél Koedoesen Impala’s. Samen met de andere wildparken die we later nog gedaan hebben isdit toch wel één van de indrukwekkendste dingen die ik ooit heb gedaan opvakantie, en ik dacht van mezelf toch al wel enige vakantie-ervaring te hebben:p

 
Die middag zijn we nog wat watervallen in debuurt gaan bekijken en ’s avonds moe maar voldaan naar bedje toe. Overigens,voor diegenen die mij kennen: ik ben bepaald geen ochtendmens en een verklaardnachtbraker, maar tijdens onze trip zijn we meestal rond 7u opgestaan en lagenwe er voor 22u in, da’s dan vakantie… De dag erna dus weer op tijd op enrichting de Blyde River Canyon, de op 2 na grootste kloof ter wereld. Heteerste gedeelte was wat mistig, maar toen het optrok was goed te zien hoeindrukwekkend de natuur wel niet is in (dit deel van) Zuid-Afrika. Hoewel ergtoeristisch (we zaten in een vakantieweek), was het eigenlijk overal wel rustiggenoeg om schitterende foto’s te maken en af en toe met onze mond open tegenieten van de uitzichten.

 
De volgende dag zijn we verder gereden naarSwaziland om te gaan ‘craft shoppen’ en de Swazicultuur te checken. Naar matewe verder Swaziland in kwamen werd het slechter weer; veel wolken en laterzelfs regen. For the record: we hebben verder bijna overal zon en minimaal 25graden gehad; alleen Swaziland, Kaapstad (alleen pap en mam) en 1 dag Durbanwas minder goed weer. De eerste dag niet in Swaziland niet veel gedaan – welgebraaid – maar de dag erna weer vroeg uit de veren en naar het SwaziCultural Village gegaan, alwaar we een rondleiding en uitleg kregen over hettraditionele Swazi leven. Het hoogtepunt was echter de Swazi dans, vlak voordatdeze zou beginnen begon het helaas te regenen, maar het terras van hetrestaurant was (niet geheel toevallig?) groot genoeg om de dans plaats te latenvinden. Hoewel ik normaal niet zo into dit soort dingen ben, heb ik meer daneen uur lang genoten van deze traditionele dans. Hoogtepunt: pap die (samen metandere toeristen) wordt gevraagd mee te dansen en uiteindelijk onder luidapplaus solo zijn dansje doet!

 
Na 2 dagen Swaziland zijn we weer verdergetrokken (wederom door schitterende landschappen) richting Hluhluwe, alwaar we2 nationale parken gingen bezoeken. De accommodatie was een backpackers middenin het bushveld waar we met een kronkelig weggetje naartoe reden, superleukaangelegd! In de namiddag naar St. Lucia Wetlands geweest, een World HeritagePark met veel verschillende ecosystemen (euh ja… boeiend), schitterende natuuren strand en wat wilde dieren. Erg mooi om doorheen te rijden, niet zozeer voorhet wildspotten maar voor de indrukwekkende natuur. De dag erna weer (ja, wéér)vroeg op om naar Hluhluwe National Park te gaan, één van de grotere eninteressantste wildparken van Zuid-Afrika en lang niet zo toeristisch alsKruger. Ook hier weer verschillende beesten en landschappen gezien; hethoogtepunt waren de vier neushoorns 2 meter langs de weg toen we even een extralus door het park heenreden alvorens terug te rijden… Indrukwekkend, maar toenéén van de neushoorns opeens een nepcharge op de auto voor ons maakte voelde ikme toch even wat minder op mijn gemak…

 
Na deze indrukwekkende parken weer doorgeredennaar Durban om even wat daagjes te relaxen. Overigens, we hebben heel watafgereden tijdens onze trip; in de eerste anderhalve week meer dan 3000km, papen mam op hun korte trip ca 1500km en de laatste 2 dagen weer meer dan 500km;toch wat anders dan Eindhoven-Maasbracht…Enfin, in Durban de eerste dag helaaswat minder weer (nou ja, 25 graden, alleen wat wolken) maar toch lekker wat gerelaxedop het strand en ’s avonds ongelooflijk lekker gegeten in een visrestaurant. Detweede dag en derde dag (alleen in de ochtend waren we er toen) wel volop zonen bijna 30 graden, wat ons als zonneaanbidders wel beviel. Ik heb vervolgenspap en mam op het vliegveld gezet in Durban en ben terug gereden naar Pretoria;pap en mam hebben toen 5 daagjes Garden Route, Route 62, Winelands en Kaapstadgedaan. Donderdagochtend belde pap; mam had een trapje gemist en had d’rrechter enkel zwaar gekneusd. Toen ze wat later naar het toilet wilde liep zeook nog even een zweepslag op in d’r rechterbeen, over onhandig gesproken… :p

 
Zaterdagavond heb ik ze weer opgepikt van hetvliegveld in Jo’burg, zondag zouden we naar het apartheidsmuseum gaan en eenfietsttoer door Soweto maken, dat hebben we maar gewijzigd voor mam. In plaatsdaarvan gaan shoppen (jaja, op Pinksterzondag) in Menlyn Mall en daarna naarHartbeespoort Dam gereden om lekker aan het water te zonnen, afgesloten met -uiteraard – een braai in Pretoria. Maandagochtend nog naar Pilanesberg gereden,een nationaal park op 150km van Pretoria, om nog wat dieren te spotten. Al na100m in het park zagen we een olifant, en hoewel we de rest van de ochtend nietveel zagen werden we op de terugreis – alweer – beloond met neushoorns; ditkeer niet náást maar óp de weg :p ’s Avonds was dan tijd voor het afscheid, ditkeer heel wat minder emotioneel dan 3 maanden geleden, immers over een paarweken is Loek hier alweer en pap en mam zie ik over ca 8 weken weer, toch watanders dan 5 maanden. Pap en mam, ik heb er enorm van genoten en ik zie er naaruit jullie weer te zien in juli!

 
Afgelopen donderdag kreeg ik helaas een minderbericht van pap. Toen hij belde was ik er al bang voor, maar oma (voor pap:moeder) was die ochtend overleden. Hoewel het met oma de laatste tijd steedsminder goed ging was dat toch even slikken. Ik had al eerder afgesproken metpap en mam dat ik er waarschijnlijk niet voor terug zou komen, maar het is dantoch wel even moeilijk als ik hier zit en de rest van de familie gewoon inNederland. Gelukkig heb ik wel goed afscheid van oma genomen voordat ik vertroknaar Zuid-Afrika, maar ik zal haar toch gaan missen. Oma heeft, zoals ze zelfal zei, een mooi leven gehad en het lijkt er op dat ze heeft ‘gewacht’ tot papterug was uit Zuid-Afrika, ze is uiteindelijk gestorven met haar kinderen omhaar heen, kan het op een mooiere manier dan zo? Pap en de rest van de familieheel veel sterkte op de begrafenis, ik zal er hier in mijn gedachten bij zijn.Oma, rust zacht.

Zuid-Afrika: Pap en mam op bezoek is a post from Mijn eigen stukje internet.

 
Daarnazouden we met een paar man naar Jo’burg gaan stappen, maar omdat er geruchtenwaren dat ze daar een strikte ‘shoe-policy’ hadden ben ik niet meegegaan en benik met wat Belgische, Nederlandse, Amerikaanse en Zuid-Afrikaanse studenten inPretoria gaan stappen. Na eerst een loungebar in de wijk Brooklyn te hebbenbezocht wilden we naar een club in dezelfde wijk, alwaar we geweigerd werdenvanwege onze schoenen… tja… Na verschillende pogingen een andere club te vinden– waarbij we op de een of andere manier steeds bij een gaybar uitkwamen – zijnwe uiteindelijk beland op het good old Hatfield square. Toch een mooieafsluiting van de verjaardag! De dag erna gingen we met het gros van destudenten twee klaslokalen schilderen van een school in Mamelodi, zeg maar detownship van Pretoria. Op zich een gezellig (en vermoeiend) dagje, maar destemming werd wat gedrukt doordat Toby en Fred (de Duitsers) de nacht ervooreen auto-ongeluk hadden gehad op de weg terug van Jo’burg. Toby was ok, maarFred had glassplinters in zijn gezicht en heeft uiteindelijk bijna 5 dagen inhet ziekenhuis gelegen…

 
Afgelopenvrijdag hebben Johanna en ik ons verjaardagsfeestje gegeven in Johanna’s huisin TUKSdorp, met als thema ‘Africa’. Naast wat Afrikaanse snacks en drankjeshadden we ook Afrikaans bier, wat ernstig ranzig was en we dus erg veel lolhebben gehad met de gezichten die mensen trokken wanneer ze een slokje namen!Een paar mooie cadeautjes gekregen, zodat ik nu in het bezit ben van een heuseZuid-Afrikaanse vlag, Zuid-Afrikaanse shotglaasjes en een boel leukeverjaardagskaarten. Hoewel ik lang niet alle details kan herinneren was het eenerg geslaagd feestje, waarbij zo’n beetje alle drank op is gegaan (wat eenbehoorlijke prestatie is met die hoeveelheid) en we uiteindelijk ergens na 5uur in bed lagen… De dag erna gelukkig geen al te ernstige kater, hoewel ikbehalve opruimen en boodschappen doen die dag niet bijster veel meer gedaanheb…

 
Enfin,nadat ik de afgelopen 2 weken redelijk wat gestudeerd heb komende week(eindelijk) weer een collegeweek, waarna ik (alweer) vakantie ga vieren omdatmijn ouders ca 2 weken langskomen. Ik heb d’r al ontzettend veel zin in! Nueerst echter nog even wat Ajacieden vinden om het kampioenschap van PSV bij inte wrijven!

Zuid-Afrika: Verjaardag is a post from Mijn eigen stukje internet.

 
Dinsdag18 maart vloog ik samen met Hugh, een Schotse exchangestudent, naar Kaapstad,waar we ’s avonds nog even de City Bowl hebben bezocht en op stap zijn gegaanop Long Street – dé straat in Kaapstad. De dag erna zijn we in de ochtend naarhet kasteel geweest (ja er ligt een kasteel in Kaapstad – midden in hetcentrum) en daarna hebben we een autootje gehuurd (kost niks hier, 20 euro perdag) en zijn we naar de zuidelijkste punt van Afrika gereden, Cape l’Agulhas.Niet dat het echt spectaculair was, maar ik kan toch maar mooi zeggen dat ik ergeweest ben! Sowieso, rondrijden met een auto is bepaald geen straf inZuid-Afrika, het is hier overal zo mooi…

 
Dedag erna hebben we een wijntoer gedaan, de regio rond Stellenbosch (vlakbijKaapstad) staat bekend om zijn goede wijnen. Eerst naar de Spier Winerygeweest, waar ik een voortreffelijke Caubernet Sauvignon heb gekocht om metmijn ouders op te drinken; slechts 150 Rand… Daarna naar universiteitsstadStellenbosch gereden, maar na een half uur zoeken naar een parkeerplaats maardoorgereden naar Paarl om te lunchen. Daar de Nederburg Winery bezocht dieexcellente witte wijnen heeft, om daarna naar Franschhoek door te rijden voorde laatste winery en geweldige Belgische (!) chocola. We zijn teruggereden viade Franschhoek Pass, een fantastisch mooie route, en Chapman’s Peak, een zeermooie weg vlakbij Kaapstad. We waren er precies rond zonsondergang dus nogmooie foto’s kunnen maken.

 
Opvrijdag en zaterdag heb ik samen met Hugh en deels alleen de rest van Kaapstadbekeken, al duurde het tot maandag voordat ik naar de Table Mountain kon (ivmde ‘Table Cloth’), en Robben Island heb ik niet eens gezien omdat het volledigvolgeboekt was… Zondag met een paar Amerikaanse en Nederlandseexchangestudentes uit Pretoria naar Cape Point geweest (in een behoorlijk crappymaar goedkope auto). Onderweg een paar mooie kustplaatsjes gezien, en het bleekdat één van de Amerikaansen nog nooit aan de kust was geweest (ze is 21 jaar…),hoezo wereldvreemd? Op Cape Point weer fantastische uitzichten, een zeer sterkewind, en bavianen… Toen ik even niet oplette en mijn tas open had kwam eropeens een aap naar me toe, ritste mijn koekjes uit mijn tas en ging ermeevandoor! Hilariteit alom, maar ik heb mensen toch maar mooi wat unieke foto’sbezorgd…

 
Maandagochtendeen nieuwe (betere) auto gehuurd en eerst nog even gauw Table Mountain bezocht,om daarna aan mijn roadtrip te beginnen. Zuid-Afrika is echt een land om terijden; zeer goed onderhouden wegen die door de meeste diverse en fantastischenatuur gaan – check de foto’s maar! De eerste dag een x aantal bergpassengereden, en omdat ik in de ochtend nog naar Table Mountain was gegaan kwam iktegen duisternis moe maar voldaan aan in Robertson. Het hostel was echt heelmooi, meer een guesthouse (mét openhaard en honden), en de eigenaars waren zeervriendelijk en hadden nog een mooie wandeltip. ’s Ochtends een wandeling vananderhalf uur gedaan naar een mooi beekje in de bergen, en in tegenstelling totde Europese bergen is er daar geen mens te bekennen… Sowieso ben ik tijdensmijn roadtrip regelmatig gestopt, om dan te bemerken dat je geen enkel geluidhoort; geen auto’s, mensen, beesten, helemaal niks. Indrukwekkend!

 
Gedurendedie dag weer een heleboel mooi bergpassen gedaan, om in de namiddag aan tekomen in Oudtshoorn – de struisvogelhoofdstad van Zuid-Afrika. Toen ik eraankwam was er net een festival der Afrikaner Cultuur aan de gang; oftewel eenheleboel standjes met prullaria, podia met Afrikaner rock en een heleboeleettentjes met Boerewors en Biltong. ’s Avonds daar nog lekker watrondgewandeld, om de avond te besluiten met een fles wijn en een goed boek inhet chilldown hostel. De ochtend erna ben ik naar de Cango grotten geweest, die– hoewel indrukwekkend – mij wat te toeristisch waren. Vervolgens heb ik deSwartberg Pass gereden, die terecht als de mooiste bergpas van Zuid-Afrikawordt beschouwd. Onverhard, zodat je niet harder dan 40km/u kon, maaronbeschrijflijk mooi aangelegd in een onbeschrijflijk mooi landschap.Vervolgens ben ik doorgereden naar Kimberly, halverwege Kaapstad en Pretoria,om daar de Big Hole te kunnen bezoeken. De weg er naartoe was af en toehelemaal leeg en soms zag je in de verte tegenliggers die je pas na meer daneen minuut rijden tegenkwam – terwijl iedereen toch echt minimaal 130km/u rijdtop die wegen…

 
Inde ochtend dus naar de Big Hole geweest, de grootste afgraving doormensenhanden ooit. Helaas hebben ze het gebied recent gerenoveerd, zodat derondleiding e.d. allemaal iets te fancy was en de ‘oude sfeer’ miste. Het isechter met recht de ‘Big’ Hole, damn wat een enorme krater… Vervolgensdoorgeknald naar Pretoria, waarbij ik onderweg nog een boete kreeg omdat ik 115ipv 100 reed (nounou). Ik hield me natuurlijk van de domme en knoopte eenvriendelijk gesprek aan, zodat hij besloot me korting te geven. Ik hoefde maar100 Rand ipv 150 Rand te betalen, wat dus betekent dat hij het geld mooi ineigen zak kon steken…

 
Eenmaalthuis in Pretoria (zo blijkt maar weer dat ‘thuis’ relatief is) goed geslapenen de dag erna nog met Dries (een Belgische huisgenoot) met de auto er op uitgegaan in de regio. Eerst naar een Cheeta Reserve gereden, maar dat was opvrijdag niet open. Vervolgens naar de Hartbeespoort Dam gereden (of ja, vooralomgereden) waar nog een belachelijk groot aantal ‘echte’ craftsshops waren.Daarna hebben we nog meer dan een uur zitten zoeken naar de Cradle of Humankind(bewegwijzering is dramatisch in dit land), om er vervolgens achter te komendat een deel niet interessant was en het andere deel al dicht. Uiteindelijkhebben we die dag dus weinig bereikt, of ja, we hebben er een brochure van hetCheeta Reserve aan over gehouden…

 
Vanafdeze week ben ik weer druk bezig met de studie (en het plannen van de vakantiemet mijn ouders over een maand, jaja), dus helaas even wat minder gefeest enzowaar nuttige dingen. Hoewel, vanavond is er weer een braai en een feestje,wat is het leven hier toch zwaar…

Zuid-Afrika: Kaapstad en roadtrip is a post from Mijn eigen stukje internet.

Allereerst:ik heb eindelijk een fiets gekocht! Ik werd namelijk gek er van om alles temoeten lopen, dus nu kan ik lekker een beetje rondcrossen. Daarnaast ben ik ookbegonnen met volleyballen, iets wat ik de afgelopen maand toch wel gemist had.

 
Anyway,de vrijdag nadat we naar Mozambique zijn geweest hadden we eenverjaardagsfeestje van 3 exchange studenten waar ongeveer alle exchangestudenten wel aanwezig waren. Ze hadden voor die gelegenheid Toby Benko, eenlocale gitarist, uitgenodigd om de boel te entertainen; man wat kan die ventzingen! Drank was ook rijkelijk aanwezig, wat ervoor zorgde dat ik rond 5 uurtevreden naar huis kon strompelen De zondag erna zijn we nog naar een optredenvan Toby geweest in een kroeg (met 2 cocktails voor ca 2,5euro), om daarna eenafzakkertje te gaan drinken op Hatfield square. Uiteindelijk waren we zo’nbeetje de laatsten die het square verlieten… De maandag erna was er nog eenbraai georganiseerd door Mr. En Mrs. Smith (de decaan voor de internationalestudenten). Omdat er een aantal Nederlandse cliniclowns in Mamelodi (soorttownship in Pretoria) optraden wilden ze die bedanken met een braai en zehadden de Nederlandse exchangestudenten als ‘gezelschap’ gevraagd ook te komen.En ja, Nederlandse studenten zeggen natuurlijk geen nee tegen een gratis braai…

 
Derest van die week heb ik maar even wat rustiger aan gedaan aangezien de weekerna mijn collegeblok begon en ik nog wat moest voorbereiden. Zaterdag naar eenrugbywedstrijd geweest van de Bulls (toprugbyploeg uit Pretoria) en zondag benik met Harm naar het centrum van Pretoria gefietst. We zijn oa naar Churchsquare geweest, wat stamt uit iets voor 1900. In een oud cafeetje nog eenHoegaarden gedronken en daarna een privé rondleiding gehad in de Oude Raadzaal.Vervolgens nog wat rondgecrosst om tenslotte te eindigen bij de UnionBuildings, de regeringsgebouwen dus. Om daar te komen moesten we wel even eenbelachelijk steile weg omhoog (de foto geeft een vertekenend beeld) maar hetuitzicht was schitterend!

 
Deweek erna dus de hele week colleges gehad samen met Harm. Omdat ik hierhonours-vakken doe (zit hier tussen bachelor en masterproject in) heb ik 1xanderhalve week en 2x een week college, voor de rest is alles zelfstudie hier.Sommige colleges waren interessant, anderen iets minder, maar al met al lijkende vakken niet te moeilijk. In het weekend nog mee gevolleyd in de intervarsitytegen de University of Johannesburg, helaas niet gewonnen maar wel lekker weereens een wedstrijd te spelen. Deze week heb ik dan maandag tot en woensdagcollege gehad van een vak dat Harm niet doet. Verder nog bezig geweest mijnpaasvakantie te plannen, aangezien we anderhalve week vrij hebben vanaf de 18^e.Overmorgen spring ik dus in het vliegtuig naar Kaapstad om daar 6 dagen teblijven, om vervolgens in 4 dagen terug te rijden via een mooi berglandschap,waar ik ongetwijfeld een hike of mountainbiketocht zal doen.

 
Alslaatste nog wat slecht nieuws: voordat ik naar Pretoria vertrok had ik enkelecruciale tentamens die ik verprutst heb. Omdat ik nog een oud systeem zit (geenBa-Ma) had ik deze moeten halen, wat betekent dat ik alsnog over moet stappennaar het Ba-Ma systeem, wat betekent dat ik als ik terug ben niet kan gaanafstuderen. In plaats daarvan moet ik een half jaar bachelorvakken volgen ennog een jaar mastervakken, voordat ik af mag gaan studeren (wat dan wel korterzal duren). Flink balen dus, maar op het moment kan ik er weinig meer aan doendus maar proberen zoveel mogelijk te genieten van mijn tijd hier en dan terugin Nederland hard bikkelen. Maar nu eerst anderhalve vakantie!

 
Overigens,na weken van alleen maar zon (en een enkel buitje) regent het op het momenthier al 2 dagen onafgebroken, de ene keer hard, de andere keer nog harder. Daarzijn die buitjes in Nederland niks bij… Tot ná Kaapstad!

Zuid-Afrika: Rustige weekjes is a post from Mijn eigen stukje internet.

Donderdagzijn we Maputo gaan verkennen, maar dat viel ons erg tegen. Ook al isMozambique één van de armste landen ter wereld, toch hadden we nog wel wátmooie (koloniale) gebouwen verwacht, maar op de kerk, city hall en station nawas alles voornamelijk erg vervallen. Echt ongelooflijk in wat voor armoedemensen hier af en toe wonen… ’s Avonds nog op stap geweest naar de Africa Bar,wat de hot spot van Maputo zou moeten zijn, maar er waren voornamelijk oudeblanke mannen met (te) jonge Afrikaansen aan hun hand. Dus maar op tijdweggegaan zodat we de dag erna vroeg konden vertrekken.

Vrijdagreden we door naar Tofo, hét kustplaatsje van Mozambique. De weg erna naartoewas echt fantastisch! Eerst reden we door de slums van Maputo, waar je échtearmoede ziet, vervolgens over voornamelijk goede wegen goed door kunnenknallen, al moest je af en toe bussen inhalen met een geit op het dak!Halverwege de route was er opeens een stuk van ca 30 km met potholes, waarbijwe soms niet harder konden dan 10 km/u (zie foto’s). Welkom in Afrika… Eenmaalaangekomen in Tofo zijn we meteen de zee ingedoken en hebben daarna op hetstrand vrienden gemaakt door te gaan voetballen met de lokale jeugd. Echtongelooflijk hoe mooi Tofo is, zou het in Europa liggen dan waren de strandencompleet overbevolkt, nu waren er nauwelijks mensen…

Zaterdagheerlijk uitgeslapen (dat lukte pas voor de eerste keer) en terwijl ik met Harmen Lydia aan het ontbijt zat kwam opeens Toby aangelopen. Hij was door een golftegen een rots gekwakt en kon moeilijk ademhalen en had een pijnlijke schouder.Na hem ijs te hebben gegeven en een provisorische mitella toch maar naar hetziekenhuis gegaan samen met Lydia en een gozer die daar achter de bar werkte.De pijn bleek ergens vandaan te komen, aangezien hij z’n collar bone (hoe heeftdat eigenlijk in het Nederlands?) had gebroken en in het gips werd gezet.Gelukkig blijkt uit de foto’s dat Toby onder alle omstandigheden stoer blijft…Uiteindelijk die hele dag dus niet gezwommen, en samen met Johanna’svoedselvergiftiging was dit denk ik niet de meest succesvolle dag.

Zondaggingen Fred, Yves, Harm Lydia en ik met een bootje de zee op in de hoop metwhale sharks te zwemmen. Helaas was de zee te woest en na 2u rondvaren zonderresultaat teruggekeerd. ’s Middags wel uitgebreid gezwommen (Lydia liet zichnog even bijten door een kwal) en wat gedold met de honden die daar overalrondlopen. Uiteindelijk zijn we redelijk op tijd gaan pitten zodat we de dagerna al vroeg konden vertrekken om richting Pretoria te vertrekken. Na een dagjelekker door te hebben gereden zijn we uiteindelijk in 14 uurtjes naar huisgereden, alwaar mijn bedje mij al stond te roepen…

Almet al een mooie road trip, Mozambique is echt een prachtig land, al druipt dearmoede er soms af. Maputo was erg vervallen, in Tofo was er wel een bepaaldeacceptabele levensstandaard en onderweg sta je af en toe echt versteld van hetaantal mensen dat maar constant op de been is. Binnenkort maar eens plannengaan maken voor spring break, nu eerst binnenkort (eindelijk!) eens watcolleges volgen… 

Zuid-Afrika: Roadtrip Mozambique is a post from Mijn eigen stukje internet.

hierbij een snelle update. Ik heb mijn contactgegevens enigzins aangepast (postadres en skypeaccount toegevoegd) en er zijn wat foto’s toegevoegd. Afgelopen weekend was het Rag festival, waarover later meer, en a.s. woensdag t/m maandag gaan we met 2 auto’s naar Mozambique!

Stay tuned!

Zuid-Afrika: korte update is a post from Mijn eigen stukje internet.